martes, 21 de diciembre de 2010

O soño





Baixabamos polo monte, cargados coa leña os tres, miña abuela, que levaba unha raíz enteira, meu abuelo e mais eu.
Pareceume raro ca miña abuela tivera o pelo larjo porque sempre o levaba corto como se estivera a facer a mili continuamente.
O día estaba envolto na néboa e eu levaba a zamarra de caza do meu abuelo Santiajo.
Quedara cejo dun ollo e foi precisamente cazando que se deu conta deste simpático detalle:

Unha noite de tronos e chispas, estaba eu na cama coa túa abuela, era o que había, nisto vai e caime unha chispa no medio du ollo que baixara pola pera da lus.
Saíame o fumo polas orellas e a túa abuela pensou que estaba morto, pero ¡ka!
Viroume o sentido redondo e disque lle pedía os pitillos, que mos dera que os tiña metidos contra o cú, ¡que iba ter se estaba dernudo total!
O sijiente día marchei cazar co Barreiras ó Coto do Crasto, mandámoslle augardente de herbas pola mañá cedo,a enredar,e marchamos tan campantes a apañar cuellos


Recordaba ben ó Barreiras,era o matador do barrio e tamén che puña as indicións, a min facíame o sejundo, pero podía xa podía vir polo primeiro tamén que o medo tíñallo ijual.

Alá íamos el e mais eu, de leria. Votabamos días as veces polo monte e as nosas mulleres tiñan a ilusión de ter quedado viudas.Pandorcas.

O Barreiras traía con el un can de perdices que nin a virjen, chamábase Chusco, raza palleira, que xa poden dicir o que queiran, pero éche a mellor raza de can que pode haber.
O Chusco quedou quietiño o pe dun piñeiro, co fuciño apuntando para unha toxeira.
O Barreiras e mais eu acercámonos a modo e eu mirei un coello espléndido acochado no medio do toxo.
Inmediatamente collín a escopeta e apunteille o coello e chisquei un ollo,¡ostia divina!, fíxose de noite o instante.




-¿Qué che pasou Santiago que non lle tiraches o coello?-preguntoume o Barreiras.
-¡Cajo en dios eu estou cejo de todo!
-¡Vota cona!
-Ti queres ver que o carallo da chispa jodeume o ollo.
-¡Pois chisca o outro!




Estábamos chegando a unhas pedras tipo cueva e decidimos parar un pouquiño alí antes de seguir ata o eido coa leña.
Pousámola a modo pra que non se desfixera o feixe e meu abuelo quedou mirando pra min.
Entón achegouse e deume un abrazo.

-¡Cánto tempo sen verte!-díxenlle.

Espertei cun sorriso na cara e sentín unha lájrima a rolar do meu ollo chosco.

miércoles, 1 de diciembre de 2010

De mi capa 1 sayo


De mi capa un sayo
eso voy a hacer
y de mi sayo un poncho
¡Qué digo 1,
cien!

y del poncho
voy a sacar
mil pares de pantufas
y un bogavante
¡que no se diga que no celebro las fiestas!

Si no le importa,
yo preferiría
un par de huevos
y unas patatas fritas...

¡Maldito condenado!
¡Adelante!

¡Pantufas para todos
y todos para 1!

jueves, 25 de noviembre de 2010

A dona do Sol


Eu conozo o dono do Universo,un bar ó que ía antes de entrar na clase, pero hoxe pola mañán escuitei unha noticia cojonuda, unha gicha de Salvaterra convertiuse ante notario na dona do Sol.

Ángeles Durán, así se chama esta fenómena, dixo que hai un convenio internacional polo cal ningún país pode facerse dono dos planetas, pero que en ningures se di nada das personas así que, como xa hai un fulano americano que se apropiou da maioría dos planetas e da luna, pero como non consta ca ó Sol lle saira dono en toda a historia da humanidade, colleu ela e dixo, ¡chacha, esta é a miña! e foise ó notario a Porriño, sito na urbanización Sol, e dalí saiu co Sol no peto.

Di que se lle da a gana pode cobrar un canon a quen use energía solar, que pra iso é a dona do Sol e que xa llo fixo saber ó Ministerio de Industria.
Isto foi o que se dixo na Voz de Galicia:

"«Si se paga por los ríos, ¿por qué por esto no?». Sea cierto o no, asegura que daría el 50% de los ingresos a los Presupuestos Generales del Estado, el 20% para las pensiones mínimas, un 10% para investigación y sanidad y otro 10% para erradicar el hambre. Quedaría un 10% para su bolsillo. Le faltaría acudir al Registro de la Propiedad para anotarse como propietaria del Sol, pero claro, el registro español no tiene competencias sobre el sistema solar."

Perfecto, penso eu, e de paso así xa temos unha responsable das insolacións, das manchas que nos saen de tomar o Sol, do cancer de pel,etc a quen reclamar por danos e prejuicios.

¡Xa que é a dona, que o prenda!

viernes, 5 de noviembre de 2010

Sin sentido




Estaba eu o outro día a fumejar en Sandomedio, mirando o ceo de noite e de repente dinme de conta de onde estamos metidos, non é exactamente "darse de conta" se non ser consciente unha vez maís, o caso, pensar na inmensidade do Puto Universo provocoume un ataque de pánico.

¿Qué carallo estou a facer aquí?-pregunteime mentras me saía o fumo polo naris.

Todo perdeu o sentido, de pronto pensar en nós parecíame rídiculo, andar a dar voltas polo planeta sen ton nin son, perder o tempo en madrugar, traballar, correr daquí pra alá, pensei na Terra, en que 1 día vai ir tomar polo cú con todo o que hai nela, e pareceume que eu xa estivera aquí, pero que estaba agora mismo vivindo unha regresión e estaba de visita nun planeta que realmente xa non existía.

Outra calada.

É maís, pensei se habería extraterrestres que se grabaran a sí mismos representando unha historia e que logo outros coma eles pagarían por mirar esas grabacións, coma as películas (xa non me parei a pensar nas porno porque viraría o sentido redondo).

Pensei se os extraterrestres operarían as tetas ou o naris, supondo que os tiveran.

Pareceume un misterio espetar señales de tráfico nun planeta do Universo considerando que andamos á intemperie dos elementos.

Todo, desde o home do tempo hasta a Champions, parecíanme maniobras de distracción para non pensar na nosa existencia.
Empecei a vivir no caos. (Iso pásame por non ter eu ningún tipo de fe espiritual á que agarrarme)


Sin embargo teño varios templos onde meditar sobre este tipo de cousas e cómo estaba perdendo a cordura unha vez maís, decidín deixa-lo prado por un tempo e ir pra Tenda de Paco das Santas a mandarlle un botellín
que, dentro do caos, inda ten algún sentido.

viernes, 22 de octubre de 2010

Aubrey de Grey


Aubrey de Grey é un fulano singular.
Nun documental chamado "Inmortales" que votaron na 2 o outro día falaba da eternidad da raza humana, eu perdinme ese documental xa que estaba eternizándome pola miña conta na barra dun bar
Este home di que envellecer é de feito unha enfermedad que se pode curar:


"¿Como empezó esta búsqueda en su vida?

—No es que de golpe me di cuenta de que envejecer era algo malo que se podría arreglar. Siempre supe eso. Pero el momento de iluminación para mí fue darme cuenta de que los demás no pensaban de la misma manera. Cuando descubrí que los biólogos no consideraban que el envejecimiento era un problema a solucionar me espanté y decidí atacar el tema yo mismo."


Según a súa teoria podemos chegar a vivir 1.000 anos ou mais, eu xa temblo so de pensar na edad de jubilación:

-¿Cantos anos che quedan por cotizar?
-852

O excéntrico gerontólogo de 44 anos da Universidad de Cambridge tamén se plantea a súa propia existencia a largo plazo:

"Y si pudiera vivir 1.000 años, ¿qué haría?

—La verdad es que no sé. En el corto plazo hay una variedad de cosas que no he tenido el tiempo de hacer y que sería divertido hacer. Puedo pensar en por lo menos 100 películas que no he visto y 100 libros que no he leído. Pero en términos más largos no tengo la menor idea. Ni sé si tengo ganas de vivir hasta los 1.000 años. Para ser completamente franco, no sé si quiero llegar hasta los 100. Pero quiero poder tomar la decisión de hacerlo o no cuando tenga 99.


La última pregunta: como científico y ciudadano planetario, ¿cuánto le preocupan las catástrofes ecológicas? ¿Piensa que podrán amenazar la vida sobre el planeta?

Está claro que tenemos que enfrentar este problema de una vez y limpiar el planeta y solucionar el calentamiento global. Y claro, muchos afirman que el trabajo que estoy haciendo podrá agravar los problemas ecológicos y de recursos naturales que sufrimos porque aumentará la población. Creo que es importante considerar este argumento. Pero también puede ser que la certeza de que uno vivirá más tiempo tenga el resultado de que las personas tomen al planeta más en serio al saber que estarán viviendo aquí mucho más tiempo.
"

Se ten esas barbas é porque está tan enfrascado no seu choyo que non ten tempo nin pra afeitarse, calquera no sitio.

Eu creo que no mundo fan falta mais coma el, Jim Humble ou Jacque Fresco.

jueves, 14 de octubre de 2010

Grandes Doblaxes da Galega


Un día glorioso recibín este piaso de correo e quero compartilo.
Ai queda iso:


* "Podo cheirar a tua crica dende eiqui" Dice un preso guarrillo a Jodie Foster cuando entra por primera vez a ver al Haníbal Lecter en El silencio de los corderos.
* "Luck, non poñas o carro diante dos bois" Yoda a Luck Sky Walker en el imperio contraataca, al fracasar levantando el X-Wing
* "Seica estás bébeda Su Elen?" Frase para la posterioridad en Dallas.
* "O Ultimo Grolo Xotaerre" Contestación de la Anterior Frase en Dallas.
* "¿Cómo?¿Fodiches nela?" El coleguita le dice a Michael Douglas en Instinto Básico.
* "Ti ves unha perrecha e poste tolo" El mismo coleguita le dice a Michael Douglas en Instinto Básico.
* "Mete o facho no cú, mono da merda" Charlton Heston se lo dice a un simio en el El planeta de los simios.
* "Escomezamos a mañá cunha tonada de Ana Kiro" Charlie Sheen en Hot Shots 2 a punto de caer inconsciente por un golpe en la cabeza.
* "Bueno, non empecemos a chuparnos as pirolas" Harvey Keitel a los matones de Pulp Fiction.
* ' A rañala, raparigo' El mítico 'Sayonara Baby' de Terminator, versión 'jalisia profunda'.
* "Para vencer a Austin Powers temoslle que lle roubar o seu...mollo" El Doutor Maligno, junto con su Minieu, conspirando para robarle el mojo a Austin Powers.
* "Vou facerme medieval co teu cú" Frase inolvidable de Pulp Fiction.
* "¿Gustaríache comerme a perrecha?" Juliette Lewis a Tarantino en una inolvidable escena de Abierto hasta el amanecer, en cojunto, una de las mejores adaptaciones del guión al gallego de todos los tiempos.
* "És un pimpín Son Goku" El super guerrero Vexeta a su super enemigo Son Goku.
* "Voute esnaquizar verme noxento" Los malos a Son Goku Bolas del dragón.
* "Fillo do porco, marrán seguro" Sean Penn consigue un énfasis inédito en el equivalente de : 'de tal palo, tal astilla' en Mystic River.
* ¡¡Pensei que ía pras patacas!! Sylvester Stallone a Sandra Bullock en Demolition man (O demoledor) al tener un accidente en un coche y pensar que se mataba.
* "Detesto a miña pixa" Un paciente de la serie Nip /tuck (traducida inteligentemente al gallego como Quita e Pon) se queja del tamaño de su pene.
* ¡Hey ti!, ¿estás a foder na miña irmá?: Pregunta que le hace el hermano de la novia de Rocky a Sylvester Stallone en Rocky 1. Sin comentarios.
* ¡Terma Chiwi, que escorregho!: Han Solo a Chewaka cuando el primero se resbala por el ala del Halcón Milenario.
* "E ti ris. FURABOLOS!!": Han Solo a Chewaka cuando Leia le da calabazas.
* "Isto non che é como peneirar, meu!!": Han Solo a Luke cuando éste le pregunta por qué tarda tanto en entrar en el hiperespacio.
* ¡¡Meu día, meu día!!: A un piloto americano le pegan un zambombazo en al avión en una película sobre la Segunda Guerra Mundial. La traducción literal/literaria de la señal de socorro Mayday al gallego no podía ser más acertada.
* "Roncalle o carallo": Tony Montana a Many en 'El precio del poder'(quería decir 'hay que joderse')
* "El é o MESIAS": Frase de un tal Morfeo refiriendose a Neo.
* "Entras nun urinario público, poste a falar cun moscovita, e cando rematas de abanea-la pirola, amas esa cidade": Sean Connery en ' La casa Rusia' (cualquier comentario sobra)
* "Francamente querida impórtacheme un carallo": Rhett Butler a Scarlett O'Hara, al despedirse de élla en 'Lo que el viento se llevó' traducción de 'Francamente querida eso no me importa'.
* "Quero que protexas esa porta como se fose a perrecha da túa irmá": Steven Seagal dando instrucciones a un compañero de aventuras.

jueves, 30 de septiembre de 2010

Neco z Alenky


Así se chama a versión surrealista de 1988 que o checo Jan Švankmajer fixo de Alicia no pais das maravillas.
Nesta peli a tal Alenky pasaas putas, en vez de andar polo suposto país das maravillas, paséase por escombreiras e habitacións tétricas e é persegida por cráneos de todo tipo, peixes con peluca e bistés.
A Oruga é un calcetín con ollos de vidro e á Liebre de Marzo caelle un ollo continuamente e perde relleno de seguido.

Unha chulada de gore "infantil".